Ο Νομός Ημαθίας έχει μεγάλες και εύφορες πεδινές εκτάσεις, υψηλής παραγωγικότητας, άφθονο υδατικό δυναμικό και μάλιστα επιφανειακό και έχουν γίνει έργα υποδομής.
Χαρακτηρίζεται γεωργικός από άποψη κύριας απασχόλησης και πηγής εισοδήματος, με έμφαση στις εντατικές καλλιέργειες (φρούτα, τεύτλα, βαμβάκι, σπαράγγια, κηπευτικά κλπ).
Ανήκει στην πρώτη δεκάδα των ανεπτυγμένων Νομών της χώρας, με κριτήριο το επίπεδο οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης.
Οι εκτάσεις που καλλιεργούνται σήμερα έχουν έκταση 704.036 στρέμματα, δηλαδή το 41% του εδάφους. Από αυτά 560.000 στρέμματα (80% περίπου της καλλιεργήσιμης γης) αρδεύονται.
Στο νομό υπάρχουν περί τις 19.500 γεωργικές εκμεταλλεύσεις και σε αυτές απασχολείται το 35% του οικονομικά ενεργού πληθυσμού.
Ο μέσος κλήρος δεν είναι υψηλός. Παρόλα αυτά το αγροτικό εισόδημα στο νομό χαρακτηρίζεται υψηλό εξαιτίας της εντατικής καλλιέργειας και της παραγωγικότητας της Ημαθιώτικης γης.
Υπάρχει σημαντική υποδομή εγγειοβελτιωτικών έργων, η αγροτική οδοποιία είναι υπερβολικά ανεπτυγμένη, με βατότητες όλο το χρόνο, ενώ η εκμηχάνιση της γεωργίας έχει επίσης αναπτυχθεί πάρα πολύ.
Οι αγρότες είναι έμπειροι και χρήστες των εξελίξεων της τελευταίας τεχνολογίας, τόσο στην καλλιέργεια, όσο και στον μηχανολογικό εξοπλισμό.
Η κυρίαρχη δυναμική καλλιέργεια του νομού είναι τα δενδρώδη και ειδικότερα η ροδακινοκαλλιέργεια, εξυπηρετώντας την εγχώρια αγορά, την εξαγωγή και την μεταποίηση. Το μέγιστο μέρος της παραγωγής εξάγεται στις Ευρωπαϊκές κυρίως χώρες και ειδικότερα στη Δ. Γερμανία.
Υπάρχει επίσης πληθώρα μονάδων επεξεργασίας και τυποποίησης αγροτικών προϊόντων.
Γενικά οι καλλιέργειες προσαρμόζονται στην ποιότητα του εδάφους και την δυνατότητα αρδεύσεων.
Κυρίως επί χάρτου παρατηρείται ζώνη οπωροκηπευτικών παράλληλα με τους ορεινούς όγκους, ενώ ετήσιες καλλιέργειες αναπτύσσονται νότια και ανατολικά καθώς και στην περιοχή της αποξηρανθείσης λίμνης Γιαννιτσών.
